• BIST 108.489
  • Altın 151,105
  • Dolar 3,6704
  • Euro 4,3242
  • Rize 18 °C
  • İstanbul 18 °C
  • Ankara 13 °C
  • Trabzon 16 °C
  • Samsun 16 °C

Konu Vatansa, gerisi teferruattır

Osman YAZICI

İnsan yaşamının zor dönemleri vardır. Türlü mücadelelerden geçersiniz, bazen tökezler, bazen de düze çıkarsınız. Sevinçler, acılar kardeştirler hayatta.

Hele devletin imkânlarından nasip alamamış; Karadeniz Bölgesi’nin unutulmuş bir ilçesinin en yüksek köyündeyseniz, işiniz gerçekten zordur.

İlçeye inmek okumak, başka alanlara talip olmak için; diğer rakiplerinizden on kat daha çalışmak zorundasınız. Karadeniz’in tüm özelliklerini bünyenize toplamak kolay olmuyor.

Ya da bu şartlarda yetişen birinin, ABD’deki Beyaz Saray’da; devlet protokolünde bulunabilmek hiç de kolay olmuyor. Gazetecilik ve bürokraside zirveye çıkmak, 30 yıldan beri ayakta durmak ise bir mucize olsa gerek.

*

Bendeniz Rize’nin Ardeşen ilçesi Yukarıdurak köyündenim. Okuma yazma bilmeyen bir ailenin oniki çocuğundan biriyim. Lise sona kadar Kaçkar’ın eteklerinde çobanlık yaptım, inşaatlarda çalıştım. Kısacası hem çalıştık, hem okuduk. Hayatın içinden geliyoruz. Mısır ekmeği tek gıda maddemiz, beyaz fırın ekmeği ise pastamız oldu. Tabandan, tavana uzun bir yürüyüş yaptık.

İlkokulu; tek sınıflı,  tüm sınıfların bir arada olduğu tek gözlü, tek öğretmenli okulda okudum. Defter yerine, çimento torba kâğıtlarını ya da arkadaşlarımın kullanmadıkları; defterlerini kullandım. Ortaokula, büyüklerimin pantolon ceketleri ve Trabzon lastiği ile başladım.

Almancıların verdikleri gömlekleri giydim. Köyden ilçeye ilkkez, ilkokul diplomasına yapıştırılacak; resim çektirmek için; çay kamyonu ile gittim. Ortaokul süresince tek göz odaya kaldım. İlk sinemaya arkadaşım Osman Sarıtabak götürdü.

Annem rahmetli, 22 kilometrelik köy yolundan; ilçeye sırtında odun taşıdı, sattığı yağ ve peynir paralarını gönderdi. ‘Oğlum okuyup adam olacak’ sevincini yaşardı. Hayata asılmam, sorumluluğum biraz da ondandır.

*

Rize Endüstri Meslek Lisesi’ne başladığımda; gündüzleri simit sattım, yaz aylarında Hopa-Arhavi-Kemalpaşa’da inşaatlarda çalıştım, hafta sonları; emanet parayla sebze ve meyvecilik yaptım. Ekmek alamadığım günler oldu, tek kesme şeker ile açlığımı giderdim, evde yakacak sobam ve odunum olmadığı için; okul bekçisi ile arkadaşlık kurup, okul kulübesinde hem ısındım hem de ders çalıştım, bazen de uyuya kaldım.

Teknik Lisesini okumak için Trabzon’a; inşaatta çalışırken tanıştığım; Hopa-Kemalpaşa’dan Hasan Subaşı’nın petrol tankeri ile gittim. Ve o Trabzon’da uğrayacağım, selam götüreceğim ne kimseyi tanıyordum, ne de bir akrabam vardı. Okula veli olarak; Trabzon Lisesi’nin karşısındaki camiden çıkan bir dedeyi ikna ederek götürdüm.

Dört yıllık eğitimim süsesinde;Trabzon’daArafılboyu, 2.Nolu Erdoğdu Mahallesi gibi, güneş görmeyen, pencereleri olmayan, nemden yataklar ıslanan bodrum katlarında kaldım. Ev arkadaşlarım Mustafa Baltacı, Nazmı Öztürk ve Mehmet Emin ile simit parasını bölüştük, bayat ekmek alırdık fazla tükenmesin diye.

*

Gazeteciliğe erken yaşlarda bulaştığım için İşletme Fakültesi’ni geç bitirdim. İşletme Yüksek Lisansımı(Mastır)45’inden sonra tamamladım.50’inden sonra doktoramı tamamlamaya çalışıyorum. Ve daha nice zorluklarla, hayat mücadelesini verdik.

Çömez muhabir olarak başladığım Karadeniz Gazetesi’nden Sorumlu Yazı İşleri Müdürü ve Başyazar olarak ayrıldım. Üyesi olmaktan onur duyduğum Trabzon Gazeteciler Cemiyeti’nin yönetiminde bulundum.1978 yılında Trabzon’a gelirken, tek kişiyi tanımazken, 1992’de, her Trabzonlunun tanıdığı biri olarak ayrıldım.

Ankara’da; Flaş TV’de muhabirlik, Parlamentoda Dergisi’nde editörlük, Meclis’te danışmanlık, Milletvekili danışmanlığı,  Başbakan müşaviri kadrosuyla;

İki Başbakana, sekiz bakana, TRT,  Anadolu Ajansı, Basın-Yayın ve Özelleştirmeden sorumlu başdanışmanlık yaptım.

***

Anadolu Ajansı Görüntü Hizmetleri ARG’de ve Tekel- Tuz İşletmeleri’nde Genel Müdürlük yaptım.

TÜPRAŞ, Anadolu Ajansı, Denizcilik İşletmeleri, Et-Balık Kurumu, Gübre Sanayi A.Ş, Tekel Genel Müdürlüğü ve TEKA Puro’da Yönetim Kurulu üyeliği görevlerinde bulundum.

2003 yılında, AKP iktidarı döneminde görevinden alınan ilk Rizeli Genel müdür unvanını aldım.

13. Yıldan beri, bürokrasideki kızak görevimin yanında, Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde öğretim Görevlisi olarak görev yaptım.

Bütün bu görevlerimde, nereden geldiğimi hiç unutmadım, inkâr etmedim, kişisel sitemde olsun, yazılarımda hep dile getirdim. Ömrümü ülkeme, insanlığa, bölgeme ve hemşerilerime hizmet ermekle geçirdim.

*

Hatalarım, eksiklerim oldu. ‘Keşke yapmasaydım’ dediklerim çok oldu. Bir yargıç hassasiyeti ile kendimi yargıladım, hatalarımdan ders, iyi şeylerden örnek aldım. Dünyalar güzeli, hukukçu kızım Hande’ye ve 9 yaşındaki oğlum Ata’ya; TRT Sanatçısı eşim Meliha ile birlikte iyi bir eğitim güzel bir gelecek hazırlamaya çalışıyoruz.

***

Sevgili dostlarım,7. Haziran 2015 Milletvekili Seçimlerinde, Atatürk’ün kurduğu parti olan CHP’den, Aday  Aday olmak için, bürokrasideki görevimden istifa ettim.

 Herkes ”Siyasetten nasıl nasiplenirim” anlayışıyla AKP’ye akın ederken, ben ”Ülkeme nasıl hizmet verebilirim” anlayışıyla CHP’ yi tercih eden bir kaç bürokrattan biriyim. (Genel Başkan ve Parti yönetiminin uygun görecekleri bir seçim bölgesi ’inden göreve hazırım)

 Bu zor ve onurlu yolculuğumda, bana bugüne kadar destek veren, beni ben yapan siz değerli dostlarımdan destek bekliyorum.

Cumhuriyetin temel niteliklerine taviz vermeyen, çağdaş, aydınlık Türkiye için, Tam bağımsız Türkiye için, Atatürk ilke ve devrimlerini her koşulda korumak için, AKP karanlığından aydınlık yarınlar için ‘CHP’ diyorum.

Bürokraside gelinebilecek, bütün yerlere geldim. Artık 30 yıllık bilgi ve tecrübelerimi siyaset alanında, değerlendirip, ülkeme hizmet etmek istiyorum. Ülkeye hizmet etmenin yolu siyasetten geçiyor. Siyaset bana ne verecek diye değil, ben ülkeme ve halkıma ne verebilirim anlayışıyla yapmak istiyorum. Halk için yapılırsa güzeldir. Amacım ve hedefim budur. Konu vatansa, kişisel beklentilerim teferruattır.

Evet… Ben köylü olmaktan, köyden gelmekten hep onur duydum, duymaya devam edeceğim. Hayatımın hiçbir döneminde geçmişimi unutmadım, unutmayacağım ve geçmişimin her saniyesi ile de onur duyacağım. 

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Tüm Hakları Saklıdır © 2000 Pazar 53 | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0 532 474 76 40